Betoept

Al een paar jaar ben ik gek op de enkellaarsjes van Ivylee Copenhagen, echt mijn schoenen. Echter deze zijn nogal kostbaar. Ik vind het altijd al een sport om net zo lang op internet te zoeken totdat iets, wat ik graag wil hebben, heftig is afgeprijsd. Soms leidt dat tot een deceptie omdat het gewenste artikel dan niet meer te verkrijgen is in mijn maat of kleur, of helaas, dan maar niet.
 
Na zeker één jaar, af en toe, zoeken kwam ik een week of vier geleden mijn enkellaarsjes tegen met een redelijk hoge korting. Ik dacht: nu zijn ze voor mij. Ja hoor, ze hadden mijn kleur en mijn maat. Het was wel een beetje een raar bedrijf, met een rare naam voor schoenen: dierenbuitenleven. Maar je weet toch nooit hoe iemand ooit begonnen is, toch?! Ik heb de laarsjes besteld. Natuurlijk moest ik een account aanmaken dat is meestal een vereiste om later vooral allerlei reclame te ontvangen. Maar ik moest ook afrekenen met mijn creditcard. Dat vond ik eigenlijk toch ook wel een beetje vreemd. Maar de wens om de schoenen te bezitten was groter dan de twijfel. Ik betaalde € 116,-- plus
€ 8,-- verzendkosten.
 
Na een dag of drie had ik nog geen bevestiging gekregen van de bestelling, dus ging ik maar weer naar de site om te kijken hoe de bestelling er voor stond. Ik kon inloggen en zag dat de bestelling genoteerd stond als betaald. Na nog eens vier dagen probeerde ik weer in te loggen, maar dat lukte niet meer, wachtwoord verkeerd, of compleet vergeten? Vervolgens heb ik een nieuw password aangevraagd. De melding: ‘uw nieuwe password wordt direct naar uw e-mail adres verstuurd’, was niet waar, er kwam, ook na een paar keer proberen, geen nieuw password. Dan maar een mailtje sturen naar het contactadres. En ook daar kwam geen reactie op. Toen ook nog de rekening van de creditcard maatschappij met een bedrag van € 140,-- van een of ander Chinees bedrijf binnenkwam dacht ik: na tien jaar heel veel kopen op internet, is het dan eindelijk gelukt: ik ben betoept!
 
Ik was heftig teleurgesteld en ook wel kwaad , maar vooral tamelijk onmachtig omdat ik niet het gevoel had nog invloed op deze situatie te hebben. Terughalen van het geld was een optie, maar daar had ik een bewijs van bestelling en een bewijs van contact met het bedrijf nodig. Omdat ik niet meer kon inloggen was dat dus geen optie. Ik kon me er alleen maar bij neerleggen en mijn verlies nemen.
 
En toen, na vier weken, kwam er een pakje binnen in een verpakking gefrotst met veel plakband en een Chinees etiket met mijn naam erop. Het zal toch niet …… Jawel het waren schoenen. Geen Ivylee, maar Zara, ze lijken er wel op, zijn ook heel leuk, maar ………
 
Ik ben betoept!