De lipjes getuit en de ....

Afgelopen weekeinde zijn we naar het feest geweest van de broer en schoonzus van mijn man in het Belgische Dworp, net onder Brussel. Zij zijn beide 60 jaar geworden en mijn schoonzus zelfs dit weekeinde. Ze wilden dit groots vieren met familie, vrienden, eten, drinken en muziek. En daar moet je dan wel 270 km enkele reis voor over hebben, toch?
 
De reis, geteisterd door een paar echte wolkbreuken, was wel erg lang, maar gelukkig zonder files. Aan de andere kant waren de reizigers minder fortuinlijk en stonden er bij Antwerpen lange files. We arriveerden keurig op tijd om nog de officiële opening mee te maken. Bij binnenkomst viel het me wel op dat er heel veel grijze koppies te zien waren. De gedachte dat we oud aan het worden zijn kwam in me op. Ik vind het wel altijd een troostrijke gedachte dat ik samen met familie, vrienden en bekenden ouder word. Dat geeft herkenning, verbondenheid, saamhorigheid en je hebt gezamenlijke herinneringen en gedeelde anekdotes. Verhalen en gedeelde herinneringen scheppen een band en geven me het besef waar ik vandaan kom.
 
Het feest was bij hen thuis. Het huis is best groot, met vele verschillende ruimtes en een prachtige tuin met uitzicht op de kerk van Dworp. Toch, met zoveel mensen en maar één wc, is er impact op het toiletgebruik. Eén toilet voor alle dames en heren betekent soms even op je beurt wachten. Op zich geeft dat helemaal niets. Er ontstaan heel interessante kennismakingen en leuke, belangeloze, gesprekken. En ook soms van die heel grappige voorvallen, vind ik!
 
Op enig moment was de nood ook bij mij hoog en stond ik op mijn beurt te wachten. Voor mij was nog één dame. Met die die dame voerde ik een alleraardigst gesprekje over de verschillende talen van de gasten, tot het haar beurt was en ze in de wc verdween. De oudere dame die uit de wc kwam was ongeveer 1.50 meter hoog, was aardig grijs en ver over de 70. Ze waste haar handen en morrelde wat in haar handtasje en haalde er een vergulde lipstick uit. Ze trok het hulsje ervan af en draaide de stick omhoog, stiftte haar lippen en bekeek het resultaat in de spiegel. Mijn voorgangster kwam weer uit de wc en de meer dan 70-jarige keek me aan en zei tegen me: “mag ik heel even… en haalde snel één velletje wc-papier van de rol.
 
Ze keek weer in de spiegel en voordat ik verdween in het toilet zag ik nog net dat ze het velletje tussen haar lippen klemde en voorzichtig heen en weer bewoog met haar lippen. Wat mij weer deed denken aan Marijke Helwegen: de lipjes getuit en de borstjes vooruit.
 
Ze had de lipjes getuit, maar er waren weinig borstjes meer om nog vooruit te steken.