Hoe ik rood haar kreeg

Zo rond mijn twintigste woonde ik in Nijmegen. In die tijd maakte ik deel uit van een vrij hechte en grote vriendenkring. Dat betekende dat als je op een mooie dag naar de stad ging en op een 'vrienden' terras ging zitten, de kans 100% was om anderen te treffen. Altijd weer goed voor veel plezier, bijpraten en achterklap. 

Zo ook op een prachtige voorjaarsvrijdag in mei. Ik zat te genieten van een droge witte en het geroezemoes om me heen, toen ook José er bij kwam zitten. José was een geval apart, toch wel. Ze was de vriendin van Gerben, een vriend van ons. Ze had 'van boven' misschien een 70B cupje, maar de onderkant was een stevig maatje 42. Zijzelf gaf aan dat ze moeite had met het vinden van broeken voor haar, in maat 34, ik bedoel maar, een geval apart. Toch!

Op die mooie meidag echter, terwijl we zo in het zonnetje zaten, zag ik dat ze een prachtig mooie rode gloed over heur haar had. "Tjee", zei ik, “wat een prachtig mooie rode gloed heb je in je haar”. José keek vergenoegd en zei, “ja, dat komt door de henna”. “Henna?”. Ja, dat is een poeder gemaakt van de hennastruik, waar ook vooral de vrouwen in India hun haar en handpalmen rood mee kleuren. Puur natuur”. “Wow”, zei ik, “das mooi, dat lijkt me wel wat”.

“Je kunt het hier niet krijgen hoor!, alleen in Amsterdam”, gaf José aan. Hmmmm, dat was wel weer een tegenvaller, terwijl ik toch dacht dat Nijmegen er best mee door kon, stadsgewijs dan.

Na nog een droge witte stapte ik op om naar huis te gaan. In die tijd nog een stukje lopen door de stad en dan met de trein. Toen ik op de weg naar het station door de Molenstraat liep, kwam ik langs drogist Jansen. Ik dacht “toch maar es binnenstappen, je weet maar nooit”. Nee maar: “hoeveel wil je hebben, één ons, één kilo?” vroeg de verkoopster. Ze verkochten het los, per gewicht! Alleen maar in Amsterdam, ha!!!

Ik meteen 500 gram kopen, natuurlijk. De verkoopsters zei: “je moet er een papje van maken met gekookt water en gewoon op je haar smeren, een beetje masseren, een plastic zak er om heen en een uurtje laten inwerken”. Ze zei er verder niets van dat mensen die een wat lichte haarkleur van zichzelf hebben toch wel moesten uitkijken. Dus ik volgde haar raad op en smeerde direct de hele 500 gram in mijn haar en ik heb minstens één uur met die blubber en een plastic tas om mijn hoofd gezeten. Het resultaat was werkelijk verbluffend.

Zo oranje als een knipperbol! Echt waar! Ik ben de volgende dag gaan shoppen in Eindhoven en de auto’s stopten spontaan! Wat nu, het was echt niet om aan te zien? Het enige wat erop zat was een kapper in te schakelen. En die kapper zei weer dat er niets anders op zat op er een donkerdere haarkleur over heen te doen. Blonderen zou het haar absoluut groen maken en spontaan laten uitvallen. Dus dan maar die donkere kleur eroverheen. Het resultaat was bijna paars te noemen, bah. Wat ik deed was wassen, wassen en nog eens wassen. Het vergde toch wel enige weken om een weer wat lichtere kleur te krijgen, maar, net als een hippie, met een brede sjaal eromheen kon het best. Daarna heb ik er toch weer een rood kleurtje overheen gedaan. Ik vond dat het me wel stond: rood haar, bruine ogen, toch!

En tot op de dag van vandaag is het rood, weliswaar heeft het door de jaren heen diverse schakeringen rood gehad, maar toch.
 

More...