Krantenwijkje

Begin oktober is zeker de verbouwing nog niet klaar, zelfs niet eind oktober, zo is de verwachting nu. Ze zijn echt nog te ver van klaar. Ze zijn wel aan het opbouwen, maar het ziet er nog niet helemaal zo uit. Vorige week was er zeker enige vertraging, omdat de timmerman geen hulpjes had. De ene was ziek, de andere kwam later, o nee, kwam helemaal niet meer. Zelfs de timmerman was daardoor uit z’n doen. Hij vindt het leuker met z’n tweeën, zo zei hij, dat is makkelijker met sjouwen enzo. Ook is er de hele week geen elektricien geweest, waarom? Tja, dat is mij niet bekend. Geen elektricien betekent ook dat de timmerman soms niet verder kan en zo is het cirkeltje dan weer rond.
 
Het gat dat deze week in de hal van het huis is geslagen voor de nieuwe voordeur was voor mij een complete verrassing en veel groter dan ik ooit had ku. Dacht ik toch echt dat de grootste troep achter de rug was… Even ben ik dus in een dip, omdat het toch allemaal net anders gaat, net iets anders is, net iets anders wordt, net iets anders moet, ik net iets anders wil. Maar nu moet het goed gebeuren, want anders ….
 
Zo zonder dak is het wel enorm licht in het voorhuis, maar de vraag of het nog wel goed komt zwerft hardnekkig door mijn hoofd. In het nieuwe dak komt ook een raam. En dat is weer iets wat net iets anders wordt dan op tekening staat en zeker net iets anders als in het bestek vermeld staat. Daar staat namelijk de eenvoudigste oplossing voor het raam: een raam van 74 x 98 cm, blank grenen gelakt en handbediend. De timmerman komt dan met vragen, zoals: moet het niet elektrisch bediend kunnen worden, anders kun je het niet open maken en moet het wel zo klein zijn, misschien ….
 
Dus das dubben, wikken en wegen. Nu goed doen betekent later geen spijt, toch? Moet zo’n raam open kunnen? Nier per se, maar het is wel fijn en als er het eenvoudigste raam in komt, is dat handbediend. Ik zie mezelf nog niet de trap uit de stal halen en dan het raam, als ik er dan al bij kan, open maken. Dus dan moet het maar een elektrisch bediend raam worden. De grootte? Tja, het is wel klein op zo’n groot oppervlak, dus doe maar een groter formaat.
 
De volgende vraag wordt dan ook meteen gesteld: wat voor voordeur moet er in komen. Tjee weer een gewetensvraag. Weer dubben, wikken en wegen en vooral zoeken op internet naar wat mooi is en wat past bij de boerderij. Ik vind deuren met gietijzeren beslag bombastisch mooi, maar die horen meer bij statige herenhuizen en grachtenpanden en minder bij woonboerderijen. Plus dat de gietijzeren voordeur, samen met het elektrisch bedienbare raam, een extra krantenwijkje noodzakelijk maken. Doe dan maar dezelfde deur als nu.