Perceptie

In het weekeinde is zaterdag voor mij vaak de dag dat ik wat drogisterijartikelen ga kopen bij het Kruidvat in de stad. Zo ook laatst. Het douchespul en de tandpasta, Paradontax, waren op. Dit zijn toch belangrijke, zo niet, noodzakelijke dingen voor de hygiëne van den gezonden mensch. Mijn man is eigenaar van de Kruidvat bonuskaart en krijgt ook de nieuwsflitsen en de aanbiedingen in zijn mailbox. Dit huishoudelijke type wist dan ook te vertellen dat de tandpasta in de aanbieding was: drie voor 8 euro. Kwam dat even goed uit. Het was wel nodig om eerst het artikel dat in de aanbieding was via de site te activeren. Dat deed ik even snel in de auto, toch handig zo’n mobiel internet. In de stad kochten we de nodige andere boodschappen en als laatste gingen we naar het Kruidvat.
 
Met nog wat andere drogisterijartikelen toog ik naar de kassa met één duopak Paradontax en één losse tube. De rekening viel tegen dus ik zei: “Zit de actie van de Paradontax er niet bij?”. “Nee”, zei de kassajuffrouw “dan moet u drie stuks nemen” en wees naar het duopak “dat telt als één artikel”. Oké, ik terug naar het vak van de tandpastas, mijn man geduldig achterlatend, en zag dat er nog maar één ander duopak stond en een aantal losse tubes. Dat ene pak nam ik dus maar mee. “Er liggen er niet meer”, zei ik tegen de kassière. Ze keek mij gelaten aan en wist even niet precies wat te doen. “Kan je niet twee losse tubes tellen als één duopak?” stelde ik haar voor.
 
De kassière keek mij zo verdwaasd aan, of ik van een andere planeet kwam en mijn man stond op een afstandje beschouwend naar ons te kijken. “Je kunt toch twee pakken doen en twee losse tubes”, zei ik “dan heb je er ook drie!” zei ik nogmaals. Vanuit alle rust kwam toen de stem van mijn man “als je nu een duopak openbreekt, lukt het misschien ook! De kassajuffrouw brak een duopak open en hield één voor één de drie tubes voor de scanner en zei triomfantelijk: “het is gelukt”. Ik kreeg, in opperste verbazing, drie losse tubes en twee euro en vijf cent terug.
 
Toen we buiten stonden zei ik tegen mijn man dat ik er totaal niets meer van begreep. Mijn innig geliefde had het natuurlijk al wel weer helemaal in 't snotje en barstte in lachen uit: niet de duopakken waren in de aanbieding, maar juist de losse! Op het verkeerde been gezet, alleen maar omdat de kassière wees naar het duopak en we tijdens het verdere gesprek allebei uitgingen van onze eigen perceptie.