Rode tegeltjes


Nog twee dagen dan moet het klaar zijn, maar in mijn huis heerst nog steeds complete chaos! Overal, maar dan ook echt overal staat wat, hangt wat, ligt wat: stoelen, tafels, huishoudelijke spullen, lampen, engelen, schilderijen, tassen, kleding, prijskaartjes die nog bij de juiste dingen moeten worden geplaatst. Al deze wanorde ter voorbereiding op mijn Erfhuis met Pinksteren. De bedoeling van een erfhuis is de spulletjes van veelal overleden eigenaren per opbod te verkopen. Ik houd een erfhuis omdat we het hele voorhuis drastisch gaan verbouwen. Voor die verbouwing moet het hele voorhuis helemaal ontruimd zijn. Het leek mij praktischer om zoveel mogelijk roerende goederen te verkopen, niet per opbod zoals oorspronkelijk bij een erfhuis, maar tegen elk aannemelijk bod. Dat schept ruimte.

Het vergt vooraf nogal wat denkwerk en kijkwerk: wil ik dit kwijt, zo ja, dan krijgt het roerend goed een kaartje met een richtprijs. Als ik het niet over mijn hart kan verkrijgen, omdat … dan moet ik het nu wel opbergen op een juiste plek. Anders moet het, voordat het strippen van het voorhuis in juni begint, nóg een keer worden verplaats. Gelukkig is alle denk- en kijkwerk al helemaal ingehaald en is de warboel compleet, maar er komt structuur in deze chaos! 

Er komt structuur door langzaam maar zeker èn met geduld en wel duizend keer zigzaggend en slalommend op en neer te lopen om de spulletjes uit de kasten, van zolders en muren te halen en op een andere tijdelijke plaats te zetten, te hangen en er de juiste vraagprijs aan te bevestigen. Ik heb bedacht dat ik de belangstellenden gewoon door het hele huis laat lopen, want misschien vinden mijn mooie vitrinekastje uit de keuken, mijn praktische Engelse ladekastje, het frêle secretaire uit de tijd van Napoleon III, dat vrolijke schilderij van Susan Schildkamp en de theekoppen met bloemetjes wel een nieuwe eigenaar. En dan is verplaatsen, en vooral eerst uitruimen, verspilde energie geweest. 

Na Pinksteren moet direct alles wat niet naar een nieuwe eigenaar is gegaan naar een, voor een maand of vier, tijdelijk onderkomen worden verplaatst. Ik sta soms al in vertwijfeling voor mijn grote kast in de kamer met al mijn verzamelingen. Al die beeldjes, glaswerk, frutseltjes en engelen moeten na Pinksteren worden ingepakt en ergens op een veilige plek worden neergezet. Net als die kast trouwens.

Ik moet wel zeggen dat mijn huis me nu wat onbekend voorkomt, omdat alle mij te dierbare spullen niet meer staan waar ze stonden. Het geeft een heel andere sfeer en de sfeer zal nog anders zijn na de verbouwing. Het wordt veel mooier, lichter, geïsoleerder, geverfder. 

En na al die jaren van ergernis ben ik dan eindelijk mijn rode vloertegeltjes kwijt.